تاریخچه 4 نان اصلی ایران

تاريخ ايحاد خبر : دوشنبه 22 آبان 1396

انواع نان

نان بربری

این نان بیشتر به آذربایجان و ترک زبانان عزیز ایران منسوب است .ولی نقل است که در اواخر دوران قاجار پخت چند نان بربری را در تهران آغازکردند و آن را رواج دادند و شاهان قاجار نیز به خاطر عشایر بربر که آن ها را در جنوب تهران اسکان داده بودند نام این نان را بربری نهادند . طعم و بوی آن نه تنها برای حاکمان بلکه برای مردم هم خوش آمد . می گویند : نام اصلی نان بربری " قلاج " بوده که هنگام لشکرکشی ترک های عثمانی به ایران نام بربری را به خود گرفته است . 

نانی که ارتش عثمانی استفاده می کرد با نان بربری امروز تفاوت بسیار داشت و از گندم خالص سبوس نگرفته استفاده می شد .

غذای اصلی سربازان عثمانی یا همان نان قلاچ سیاه به این دلیل بود که می گفتند به آنان نیروی ماورای انسانی می بخشد . در جشن ها کشتی گیران و پهلوانان قبل از به میدان رفتن ، کمی از این نان سیاه مانده کپک زده می خوردند تا نیرویشان دو برابر شود .

 

نان لواش

نانی ترد و نازک است که از خمیر فطیر یا خمیر کم ورآمده پخته می شود . نان لواش را نان تنوری هم می گویند . 

اصل این نان به نان " سومخوری لواشی " است یعنی لواش ارمنی و ریشه تولید این نان به گرجستان و ارمنستان برمی گردد . البته برخی معتقدند اصل نان لواش متعلق به سومری ها از خاورمیانه بوده است . سومری ها به نان نیندا می گفتند .

بعضی هم می گویند ارمنیان این نان را از ایران وام گرفته اند . هرچند ارمنستان سعی کرد آن را به نام خود در یونسکو به ثبت برساند ولی کشور آذربایجان مانع این کار شد . در حال حاضر سازمان یونسکو بین ایران و ارمنستان و آذربایجان مانده و نمی داند آن را به ثبت مشترک برساند یا به نام یکی از کشورها ثبت کند .

 

نان سنگک

از دیرباز در ایران کهن پخت می شد و مختص ایرانیان است . حتی این داستان نقل می شود که در جنوب ایران هوا جنان گرم شد که مردم به جای روشن کردن تنور ، خمیر را روی تخته سنگ ها و زیر نور خورشید پخت می کردند . یا نقل است یکی از پادشاهان ساسانی بیمار شد و پزشک دستور داد تا برای درمان او نانی را تهیه کنند که روی ریگ پخته شده باشد .

خوبی نان سنگک این است که برای پخت آن نمی توان از جوش شیرین استفاده کرد و فقط باید خمیر ترش به کار برد . و به جز آرد گندم مرغوب ، آرد دیگری به درد پخت این نان نمی خورد . می گویند سومریان 9000 سال پیش این نان را بر روی سنگ پخت می کردند و چون در جنوب ایران و در منطقه گرمسیر زندگی می کردند داستان هوای گرم و پخت نان بر روی سنگ نمی تواند تنها یک داستان باشد . آن چه مسلم است نان سنگک فقط متعلق به ایران است که امیدواریم در یونسکو به عنوان یک میراث فرهنگی به ثبت برسد .

 

نان تافتون

نان مور علاقه تهرانی ها که نمک ندارد . بعضی ها می گویند همان نان تابون است که نان ساج چادر نشیتان بوده است و در تنورهای زیرزمینی پخته می شده است . اطلاعات زیادی از این نان در دسترس نیست ولی به نظر می رسد کم کم با کوچ چادر نشینان به ساکن نشینی این نان به شکل امروزی در آمده است .

       
طراحی سایت و بهینه سازی توسط اروپل